Bizi takip edin

Köşe yazarları

Türk siyasetinde ‘eşşekleşme’ ve çocukların ‘arkadaşı eşek!’

->

-> 33

Ben eşekleri çok severim, mazlum hayvandır. O nedenle birisine kızdığım zaman “eşek” demem.

Ama “eşşek” derim. Şiddetli bir “ş” ile ifade ettiğim şey, belli ki, bizim uzun kulaklı, hüzünlü gözlü, koca kafalı, meşakkat erbabı o “eşek” değildir. “Eşşek” başka bir şeydir. Berbat mı berbattır. O bir hayvan türü olarak anlaşılmamalı. “Eşşek” aslında bir “insan türüdür”. Şu anda ortalık bu tür “eşşeklerden” geçilmiyor. Bizim eşek, içli içli anırır. “Eşşekler” ise, anırmazlar. Anıramazlar. “İçli” olmak kim bunlar kim? “Eşşekler” senin benim gibi konuşurlar. Yazarlar. Dedim ya, “eşşek” bir insan türüdür. Eşek ise hayvanlar aleminin sevimli bir üyesidir.

Eşek ile “eşşek” arasındaki farkı tecrübeyle sınamak isterseniz, Barış Manço’nun, “Arkadaşım eşek” şarkısını “arkadaşım eşşek” diye bir okuyun…

Babalarımızın, annelerimizin en sevecen laf olarak “seni seni eşek sıpası” dediği çoğumuzun hala kulağındadır. Ama hiçbir baba ya da anne çocuklarına “eşşek sıpası” demez. Neden demez? Çünkü “eşek” sevimlidir, “eşşek” ise kerihtir.

Şu sıralar havuz medyasında “eşşeklikten” geçilmiyor.

Bir sürü “eşşek” manşet üstüne manşet atıyor. Bu “eşşekçe” manşetlerin en kabadayısını Sözcü gazetesi atmış. Birkaç gün önceki “eşşekçe” manşet şöyle: “Barzani’nin biti kanlandı”.

Bu çok “eşşekçe” bir başlık. milliyetçiye yakışmış. Çünkü o, yalnız PKK’li Kürt’e düşman değil. Kürt’ün kendisine, dünyanın neresinde yaşarsa yaşasın, hatta Türk’ün ayağına bile kapansın, gördüğü her Kürt’e düşmandır. Nefret eder. O nedenle “safiyane” bir “milliyetçi” değildir; Hitler ne kadar Yahudi düşmanıysa, bu da öyle Kürt düşmanıdır. Güney Afrikalı beyazlar ne kadar “siyah” düşmanıysa, bunlar da tam öyle. Yani Türk milliyetçisi, aslında “ırkçıdır”. Kürt’ü aşağılar. Onu “paçavralar içinde birer pire torbası, bit yuvası” gibi görür. Kürt’ün “açlıktan nefesi kokmaktadır, öyle ki, paçavralarının dikiş yerlerine tümen tümen dizilmiş ‘zavallı’ bitler emecek kan bulamadıkları için Kürt’ün kendisi kadar kansız kalmıştır… Ve ne zaman ki Kürt ısıracak bir bayat ekmek, kemirecek bir kemik bulur, işte o zaman “biti kanlanır”, dün öptüğü Türk’ün eline tükürür.

Irkçı Türk’ün Kürt hakkındaki fikri böyledir. O nedenle Sözcü böyle bir başlık atmıştır: “Barzani’nin biti kanlandı”. Bu “eşşekçe” bir başlıktır.

Ama daha beteri de var. Ertesi gün “eşşekçe olan başlık”, artık “eşşek oğlu eşşekçe” haline gelmiştir. Barzani’nin “Kürdistan’ı kurma” lafları karşısında bu “eşşek türünde insan müsveddeleri” şu başlığı atmıştır:

“Nah kurarsın!”…

“Nah” neyi simgeliyor? “Uludağ ya da Ekşi Sözlük’e” girenler bunun müstehcen bir “el işareti” olduğunu görürler. Türk milliyetçisi yalnız PKK’li Kürt’e karşı değil, KDP’li Kürt’e karşı da eşşekçe konuşmakta, eşşekçe el kol işaretleri yapmaktadır.

Bizim gerçek eşeğimiz, hiçbir zaman “eşşeklik” yapmaz. Ama bir insan türü olan “eşşek” her zaman “eşşeklik” yapar.

Böyle bir “eşşekliğin” sonu nedir?

Ne olacak? Kürt’e duyulan “nefret”, bu “eşşekliğin” sonunda Erdoğan’a duyulan “nefreti” ortadan kaldıracak. Bu kafayla giderlerse, Saray’ın peşinden bir “eşşek sürüsü” halinde debelenip duracaklar.

Kürt’e düşmanlık, faşizme yaltaklanmaya dönüşür. Günümüz Türkiye’sinin ve Ortadoğu’sunun politik ikilemi çok açıktır:

Ya Kürtle birlikte faşizme ve savaşa karşı, ya da faşizmle ve savaşla birlikte Kürde karşı…

Başka bir yol yok.

Ya ordasın ya burada.

Bu açıdan dünyanın bütün gerçek eşekleri bu ikilemi anlamıştır, anlamayanlar “eşşektir.”

Bakalım MGK’dan sonra TBMM’ye getirilecek olan “Güney Kürdistan’a karşı Irak merkezi hükümeti ve İran devleti ile birlikte askeri saldırı tezkeresine” Ana Muhalefet Partisi nasıl bir tutum alacak? Kendisine yöneltilen bir soruya Kılıçdaroğlu’nun verdiği “müphem” yanıt bizde derin bir şüphe uyandırdı.

Kafka’nın “Değişim” adlı eserinde Mösyö Samsa kendini duvarda dolaşan dev bir hamam böceği olarak görür. Bizdeki “milliyetçi değişim” ne yazık ki, bir “eşşekleşmedir.”

Ne desek acaba? Belki şöyle bir şey:

Bu “eşşeklerin” arasında, “Seni çok çok özledim arkadaşım eşek Arkadaşım eş arkadaşım şek arkadaşım eşek”.